Wydawca treści Wydawca treści

Pomniki przyrody

Pomniki przyrody to zwykle pojedyncze okazy przyrody ożywionej bądź nieożywionej. Najczęściej występującymi w lasach pomnikami przyrody są najstarsze i największe drzewa. W 2012 r. mieliśmy ich w całej Polsce już prawie 11 tys., z czego 8,5 tys. stanowiły właśnie drzewa.

Na terenie podlegającym Nadleśnictwu Szprotawa znajdują się 23 pomniki przyrody, w tym: 17 szt. dębów szypułkowych, sosna pospolita - 1 szt. buka zwyczajnego - 4 szt. jesion wyniosły – 1 szt.

W obrębie Małomice zlokalizowane są następujące gatunki: dąb szypułkowy, buk zwyczajny, sosna pospolita, jasion wyniosły.

W obrębie Szprotawa występuje: dąb szypułkowy, buk zwyczajny.

Najbardziej okazałym pomnikiem przyrody jest Dąb „Chrobry", którego objęto ochroną już w 1966 roku. Jest to najstarszy przedstawiciel tego gatunku w całej Polsce, a jego wiek szacuje się już na około 750 lat. Drzewo rośnie w nieopodal rezerwatu przyrody „Buczyna Szprotawska", w okolicy Piotrowic. Warto wspomnieć, że żołędzie zebrane z tego dębu zostały poświęcone przez papieża Jana Pawła II w 2004 roku, podczas pielgrzymki leśników do Watykanu. W szkółce w Rudach Raciborskich wyhodowano z nich 500 sadzonek, które zostały rozsadzone po całej Polsce jako tzw. „dęby papieskie", upamiętniające Papieża Polaka.

Ciekawostki na temat dębu "Chrobry"


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Jedno drzewo, jedno dziecko

Jedno drzewo, jedno dziecko

10 października 2019 roku w mieście Szprotawa przy powstałym niedawno „Skwerze Czytelników” miała miejsce akcja „Jedno dziecko, jedno drzewo”.

W akcji wspólnie z Nadleśnictwem Szprotawa uczestniczyli pracownicy Urzędu Miejskiego w Szprotawie oraz uczniowie V klasy Szkoły Podstawowej nr 1 im. Janusza Korczaka.

W pierwszej edycji wydarzenia wzięło udział 20 uczniów, którzy posadzili 5 dębów szypułkowych – potomków „Chrobrego”, którym w najbliższym czasie zostaną nadane imiona. Na terenach zieleni miejskiej w najbliższym czasie zostanie posadzonych łącznie ponad 100 drzew.  

 

Tekst: Paweł Kowal

Zdjęcia: Tadeusz Śliwiński