Wydawca treści Wydawca treści

Ochrona lasu

Wiedza o procesach zachodzących w przyrodzie i kontrola stanu środowiska leśnego pozwalają leśnikom na wczesną diagnozę zagrożeń, mogących wpłynąć negatywnie na stan lasu. Każdego roku podejmują oni działania mające na celu zachowanie trwałości lasu i zwiększenie jego naturalnej odporności na czynniki szkodotwórcze.

Zagrożenia dzieli się na trzy grupy:

  • biotyczne (np. szkodliwe owady, grzyby patogeniczne, ssaki roślinożerne);
  • abiotyczne – ekstremalne zjawiska atmosferyczne (np. silne wiatry, śnieg, ulewne deszcze, wysokie i niskie temperatury);
  • antropogeniczne – wywołane przez człowieka (np. pożary, zanieczyszczenia przemysłowe, zaśmiecanie lasu).

Przeczytaj więcej o ochronie lasu.

Największe znaczenie na stan lasu mają owady, grzyby oraz zamieszkujące las zwierzęta, dla których jest on naturalnym środowiskiem życia i zdobywania pożywienia. Ekosystem leśny kształtowany jest  zarówno przez pożyteczne dla lasu rośliny i zwierzęta, ale i mające wpływ na jego stopniową degradację. Widoczne jest to w występowaniu wyżej wymienionych zagrożeń, które zaburzają jego prawidłowe funkcjonowanie.

Soplówka jest grzybem rozwijającym się w drewnie - gatunek chroniony. Fot. Jerzy Wilanowski

Szkody biotyczne są dokonywane poprzez  masowe pojawianie się owadów, żerujących na liściach lub osłabionych drzewach.

Szkodnikiem upraw jest szeliniak sosnowiec. Zagrożenie jakie stwarza ten owad nie jest duże, lecz sporadycznie, w celach kontrolnych wykładane są pułapki klasyczne.

Szkodniki wtórne spotykane na terenie lasów Nadleśnictwa to: przypłaszczek granatek, którego zagrożenie sprawdza się poprzez zastosowanie drzew pułapkowych, opiętek dębowy czy kornik drukarz.

Do czynników biotycznych zalicza się również patogeniczne grzyby, powodujące szkody w uprawach leśnych i młodnikach. Należą do nich przede wszystkim opieńki sosnowe i huba korzeni.

W celu ograniczenia szkód powstających na skutek działań leśnej zwierzyny, stosuje się różne metody ochrony młodych sadzonek - grodzenie, osłonki, smarowanie repelentami.

Nadleśnictwo Szprotawa zaliczone jest do I kategorii zagrożenia pożarowego. Niestety ciągle występują przypadki bezmyślnego wypalania traw czy nawet celowe podpalanie drzewostanów. 

Nadleśnictwo posiada opracowany i corocznie aktualizowany „Sposób postępowania na wypadek powstawania pożaru lasu". Dokument ten zawiera zasady działania pracowników Nadleśnictwa w razie powstania pożaru oraz określa współpracę z jednostkami PSP.

W ramach edukacji lokalnej młodzieży organizowane są spotkania i konkursy ze znajomości zasad ochrony lasu przed pożarami.

Nadleśnictwo Szprotawa zaliczone jest do I kategorii zagrożenia pożarowego. Fot. Archiwum Nadleśnictwa

Poważny problem stanowi także zaśmiecanie terenów leśnych. Obserwuje się również sporadyczne przypadki kłusownictwa oraz kradzieży drewna do celów opałowych.

Materiały do pobrania


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Walory turystyczne

Walory turystyczne

Rezerwaty, stanowiące ostoję dla wielu chronionych gatunków roślin i zwierząt, ponad 750-letni pomnik przyrody, będący najstarszym drzewem w Polsce czy liczne formy ochrony przyrody, które zadziwią każdego entuzjastę natury – to tylko niektóre z walorów przyrodniczych przemawiających za odwiedzeniem terenów należących do Nadleśnictwa Szprotawa.

Nadleśnictwo Szprotawa w swoim zasięgu posiada wiele cennych przyrodniczo i kulturowo form ochrony , które powinien zobaczyć każdy, kto choć w najmniejszym stopniu interesuje się naturą. Warto zaznaczyć, że do wielu miejsc prowadzą wyznaczone szlaki przyrodnicze i ścieżki rowerowe.

Unikatem w skali kraju, który trzeba zobaczyć będąc na terenie Nadleśnictwa Szprotawa jest dąb szypułkowy „Chrobry", którego wiek szacuje się na ponad 750 lat. Ten niesamowity pomnik przyrody rośnie w niedaleko rezerwatu  „Buczyna Szprotawska" w Borach Dolnośląskich, w okolicach wsi Piotrowice i swoim okazałym wyglądem wzbudza podziw i zapiera dech w piersiach. 

Zobacz ciekawostki dotyczące tego dębu.

Dąb "Chrobry" liczy już sobie ponad 750 lat. Fot. Jerzy Wilanowski

Trzeba również wspomnieć o rezerwacie przyrody „Buczyna Szprotawska", będącym największym rezerwatem podlegającym RDLP w Zielonej Górze, zamieszkiwanym przez niezwykle rzadkie zwierzę, jakim jest popielica.

Inne miejsca, które warto odwiedzić to:

  • rezerwat przyrody "Annabrzeskie Wąwozy",
  • zespół przyrodniczo - krajobrazowy "Park Słowiański"
  • Dolinę Bobru, Wzgórza Dalkowskie, Dolinę Brzeźnicy, Dolinę Szprotawki oraz Bory Dolnośląskie, zaliczane do Obszarów chronionego krajobrazu,
  • Dolinę Dolnej Kwisy, Buczynę Szprotawsko - Piotrowicką, Borowicę, Małomickie Łęgi, Stawy Przemkowskie i Bory Dolnośląskie, które są obszarami podlegającymi ochronie sieci Natura 2000,
  • A ponadto Użytki ekologiczne, takie jak Sowie Bagno, Żurawie Bagno i Łabędzie Stawy.

Teren Nadleśnictwa Szprotawa posiada bardzo dobrze rozwiniętą sieć szlaków rowerowych:

  • Czerwony – pomiędzy Przemkowem a Lesznem Górnym,
  • Zielony – Przemków – Bytom Odrzański,
  • Żółty – Szprotawa – Czerna,
  • Niebieski – Przemków – Piotrowice,
  • Niebieski im. Gepperta – Szprotawa – Buczek,
  • Zielony – Nowa Sól – Żagań (przez Bożnów).

Szlaki prowadzące do Parku Słowiańskiego .Fot. Jerzy Wilanowski

Przez teren Nadleśnictwa przebiegają również liczne szlaki piesze, zaproponowane przez PTTK w Żarach, łączące tematycznie zarówno zwiedzanie ciekawych miejsc ze względu na bogactwo przyrodnicze, jak i związanych z historią tego regionu. Poszczególne szlaki to:

  • Szlak północny, Szprotawa – Witków, Siecieborzyce, Długie, Henryków, o długości 50 km,
  • Szlak żółty Laubego, Szprotawa – Sucha Dolna – Bobrowice, o długości 17 km,
  • Szlak zielony, Żagań – Rudawica – Małomice – Szprotawa, o długości 76,5 km,
  • Szlak czerwony, od parkingu, od Szprotawki do rezerwatu „Buczyna Szprotawska" , o długości 1,5 km,
  • Szlak granatowy, Leszno Dolne – do rezerwatu „Buczyna Szprotawska", o długości 3 km,
  • Szlak czerwony, Śliwnik – stawy Bobrowickie – Bobrowice, o długości 12 km,
  • Szlak żółty, Szprotawa – Zielona Góra, o długości 40 km,
  • Szlak czarny, Żary – Żagań o długości 21 km.

Zobacz szczegółowy opis szlaków.